Mijnheer de Minister-President,

 Mag ik u feitelijk nog aanspreken als Minister-President van deze Vlaamse Regering ?

 N.a.v. de benoemingscarrousel, deze zelfbedieningsoperatie van uw ministers Muyters en Bourgeois heb ik de indruk dat u niet de “leider”, maar wel de “lijder” van de Vlaamse Regering bent. Iedere coalitiepartner binnen deze Vlaamse Regering doet blijkbaar wat hij wil en mag nu zelfs schaamteloos kiezersbedrog op de kap van deze Vlaamse Regering én van dit Vlaams Parlement plegen. Deze carrousel brengt niet alleen de betrokken ministers maar ook de Vlaamse Regering in het gedrang. 

Deze hele “operatie politieke levensverzekering” dient enkel om Minister Muyters een politiek opvangnet te bezorgen in de Senaat mocht de N-VA alsnog de Vlaamse Regering verlaten wanneer er de volgende maanden rond de federale regeringsformatie en de onderhandelingen over de staatshervorming een nieuwe politieke crisis zou ontstaan. Dat ook Geert Bourgeois dit spel meespeelt, heeft te maken met het feit dat hij Muyters onmogelijk alleen zijn nummertje in de senaat kon laten opvoeren. Bourgeois dient als “rookgordijn” voor Muyters. 

Voor Geert Bourgeois en Philippe Muyters geldt blijkbaar het spreekwoord “luister naar mijn woorden maar kijk niet naar mijn daden.” Nochtans verklaarde u op “De Zevende Dag” van 22 februari 2009 – u zat toen in het Vlaams Parlement enkele maanden in de oppositie - : “Het kan niet dat je deelneemt aan verkiezingen en verkozen wordt, en dan niet gaat zetelen omdat je minister wordt op een ander niveau.”. 

Herinnert de N-VA zich overigens nog de persconferentie “Streng Dieet voor geloofwaardige politiek/20 Voorstellen voor meer geloofwaardigheid en kwaliteit” van 8 oktober 2009 waarbij de partij nog bijzonder scherp uithaalde naar de “politieke benoemingscarrousels”. Met deze – nauwelijks drie weken na de verkiezingen - georganiseerde zelfbedieningspolitiek toont de N-VA m.b.t. politieke geloofwaardigheid reeds haar ware gelaat. 

Marc Platel – toch wel zeer goed bekend bij de N-VA als oud-voorzitter van uw studiedienst – verwoordde het eergisteren treffend in een vrije tribune op “De Redactie” : “Als het in hun carrière kraam past, dan zijn de spelregels uiteraard o.k.! Als hun carrière planning botst met die met veel poeha formeel vastgelegde afspraken, dan worden alle grote woorden in één handomdraai opgeborgen, dan wordt er over fatsoen niet meer gesproken. De Nieuw Vlaams Alliantie liep ooit voorop om politieke overstapjes van parlement a naar assemblee b uit te sluiten. Dat was immers onfatsoenlijk. Dat bevorderde alleen maar de toch al zo kwetsbare publieke afkeer van het politieke gebeuren. Vandaag lopen de N-VA ministers in de Vlaamse regering voorop in het botweg overtreden van de beloftes die men zelf ooit propageerde. Die afspraken staan inderdaad haaks op de eigen politieke carrièreplanning.”. 

Tot slot nog dit. Het protest van de CD&V-fractie is echter wel bijzonder merkwaardig en getuigt van een groot Pontius Pilatus-gehalte. De CD&V-fractie heeft immers al de voordrachtsakte voor de nieuwe benoeming van Muyters en Bourgeois getekend ! De CD&V moet dan ook weten wat ze wilt : ofwel tekende ze de voordrachtsakte en speelt ze het stukje toneelstukje van de N-VA mee, ofwel liet ze weten aan de N-VA dat ze de voordrachtsakte niet langer onderschreef ! Alleen op die manier zou de CD&V bewezen hebben dat ze aan de Operatie “politieke levensverzekering” voor Minister Muyters haar steun niet verleende ! 

Alleen dan kon de CD&V voorkomen dat het Vlaams Parlement en de Vlaamse Regering belachelijk werden gemaakt ! 

Mijnheer de voorzitter, Kleine partijen worden groot. De geloofwaardigheid van partijen zoals de N-VA hangt grotendeels af van het al dan niet trouw blijven aan hun principes. Mag ik ter zake gewezen Vlaams N-VA-Parlementslid Jan Loones citeren op het N-VA-congres van februari 2004 : “We zijn er niet om regeringen te maken, laat staan vriendjes te onderhouden in koningshuizen. De N-VA moet staatgevaarlijk zijn.”.