“ Wat we zelf doen, doen we beter”  was ooit het motto van de Vlaamse Regering. Fractievoorzitter Filip Dewinter beklemtoonde in zijn tussenkomst dat de praktijk van de jongste dagen en weken anders doet vermoeden. De voorbije weken stapelden de blunders en communicatiefouten van de Vlaamse Regering zich op. Het zou fout zijn om hiervoor alleen minister Muyters de schuld te geven en hem verantwoordelijk te maken voor alles wat verkeerd loopt in de Vlaamse Regering. De Vlaams Belang-fractie doet  dan ook niet niet mee aan het partijtje Muyters-bashen want de blunders van Minister Muyters zijn slechts een symptoom van de echte ziekte, met name de falende Vlaamse Regering.


Hieronder leest u de tussenkomst van Filip Dewinter naar aanleiding van dit debat:

Mijnheer de Voorzitter,
Collega’s,

“Wat we zelf doen, doen we beter”, was ooit het motto van de Vlaamse regering. De praktijk van de jongste dagen  doet eerder het omgekeerde vermoeden. De voorbije weken waren een rampzalige periode voor de Vlaamse regering. De blunders en communicatiefouten stapelden zich op. Het zou fout zijn om enkel minister Philippe Muyters de schuld te geven van alles wat verkeerd loopt binnen de Vlaamse regering. Van Muyters-bashing wordt alleen Muyters en de N-VA beter. De blunders van Muyters zijn slechts een symptoom, de echte ziekte is de falende Vlaamse regering. Muyters vangt het meeste wind omdat hij als minister van begroting en financiën verantwoordelijk is voor een aantal dossiers die de voorbije weken en maanden helemaal de mist ingingen.
Het begon met de virtuele begroting 2012 die niet in overeenstemming was met de realiteit en waarvan nu blijkt dat we nu afstevenen op een  tekort van tussen de 200 en de 500 miljoen €; daarna kwam het BIV-dossier waarbij de regering probeerde om het eigen falen in de schoenen van de oppositie te schuiven; uiteindelijk was er ook de mis-communicatie in verband met de aftrek van de hypotheekleningen die aanleiding gaf tot ongerustheid bij de bevolking; de druppel die de emmer deed overlopen was de uitgelekte “Het is gelogen - smiley”-mail waarin een kabinetsmedewerker van minister Muyters de minister beschuldigt van leugens omtrent de informatie die hij verstrekte aan het parlement omtrent de begroting 2010.
De meerderheidspartijen proberen het falen van Muyters in het bijzonder en van de Vlaamse regering in het algemeen nu te reduceren tot een debat over de “Het is gelogen - smiley”-mail. Iedereen weet echter dat het over veel meer gaat dan dat alleen. Mijn fractie heeft overigens een motie van wantrouwen ingediend voordat er ook maar enige sprake was van “Het is gelogen - smiley”-mail. Deze mail bevestigt wat we al wisten meer ook niet. “Adding insult to injury”, zouden de Engelsen zeggen.

Mijnheer de Voorzitter,

De motie van wantrouwen tegen minister Muyters is in feite een motie van wantrouwen tegen de Vlaamse regering. Muyters is slechts een symptoom, de echte ziekte is de falende Vlaamse regering. Het verwondert mij overigens in hoge mate dat de Vlaamse regering geen motie van vertrouwen indient. Officieel heet het dat men het nut van een dergelijke motie niet inziet. Zou het niet kunnen dat de SP.a geweigerd heeft om een dergelijke motie te ondertekenen?
Zou het niet kunnen dat de regering absoluut niet zeker was dat alle leden van de meerderheid (ook de SP.a-ers) de motie van vertrouwen zouden goedkeuren?

Mijnheer de Voorzitter,
Collega’s,

De minister-president en ook de woordvoerders van de meerderheidspartijen laten het uitschijnen alsof  de oppositie schiet met een kanon op een mug. Niets is minder waar! Minister Muyters wantrouwt niet alleen het parlement; hij minacht het parlement en hij liegt  – als ik zijn medewerker mag geloven – het parlement wat voor. De N-VA heeft in haar rol van federale oppositiepartij al voor veel minder het ontslag van federale ministers van verschillende pluimage geëist. De tranen van de minister hebben me absoluut niet overtuigd, integendeel. Ze hebben me nog wantrouwiger gemaakt. Dat de minister het nodig vond om een “Anciauxke” te doen heeft de wenkbrauwen doen fronsen bij heel wat Vlamingen. Als de minister zich wentelt in zelfbeklag en zijn job niet aankan dan houdt hij best de eer aan zichzelf en neemt hij beter ontslag. Aan calimero’s hebben we in de Vlaamse politiek geen nood, aan efficiënte ministers des te meer.

Mijnheer de Voorzitter,
Collega’s,

De meerderheid vindt de motie van wantrouwen tegen minister Muyters het Vlaams parlement onwaardig. Bart De Wever vindt zelfs dat iedereen die Muyters heeft achtervolgd zich nu moet excuseren. Blijkbaar heeft de N-VA het monopolie op het politiek protest en morele verontwaardiging. Nochtans wil ik erop wijzen dat het in een normaal functionerende democratie de verantwoordelijkheid is van de oppositie is om de meerderheid het vuur aan de schenen te leggen. De oppositie moet de kuitenbijter van de regering zijn; wij zijn de bewakers van de democratie en het is onze taak en onze plicht om alle democratische middelen te gebruiken om de regering te bevragen, te controleren en desnoods onderuit te halen. Al te dikwijls heeft de meerderheid geprobeerd om de oppositie in het Vlaams parlement in slaap te wiegen. Zolang de oppositie braaf, slaafs en onderdanig is, is de meerderheid tevreden. Wanneer de oppositie van zich afbijt en terug vecht dan is het kot te klein; dan heet het dat er op de man gespeeld wordt; dat de ministers gebasht en gestalkt worden; dat het spel niet correct gespeeld wordt.  Wij doen wat de oppositie moet doen, immers: “The duty of the opposition is to oppose”.    

Mijnheer de Voorzitter,

Ik sluit af met de zin waarmee ik mijn betoog begonnen ben. “Wat we zelf doen, doen we niet beter”. Deze regering blundert en faalt. De minister van Begroting, Financiën, Werk, Ruimtelijke Ordening en Sport belichaamt de blunders en het falen van de regering.
Daarom deze motie van wantrouwen; wantrouwen in een minister, zeker, maar vooral wantrouwen in de Vlaamse regering.